Welsprekendheidstornooi 2019

Het tornooi

Marie Beudels breekt het ijs met “Un soir à Londres…”. Hoewel zij een pleidooi lijkt te houden voor de MeToo-beweging, roept zij vooral op tot weerbaarheid, niet alleen bij de slachtoffers maar ook bij getuigen en waarnemers. Zij moedigt hen nadrukkelijk aan om waar ook ter wereld op te komen voor de rechten van iedere mens in verdrukking.

“Voorbij BNP, het falen van de objectiviteit” Het bestaan van het begrip ‘BNP’ is te danken aan Cromwell, legt Stéphane Mertens de Wilmars uit. Is het begrip niet verouderd, vraagt hij zich af. Hij durft hierop positief te antwoorden en zoekt naar andere pijlers om het wel-zijn van een maatschappij te evalueren.

Met “Faut-il être seul pour être libre?” verdiept Laure De Man zich in de betekenis van ‘alleen zijn’ en ‘eenzaamheid’. Zij vraagt zich af of ‘loneliness’ dan wel ‘solitude’ de mens beperken of juist meer vrij maken. Om op deze vraag te antwoorden neemt ze het publiek mee op een filosofische queeste. Finaal kiest ze om gelukkig te zijn en geeft ze haar vrijheid op.

Ruben Van Miegroet brengt met “De huidige maatschappij, moeten we terug naar de basis?” een frisse kijk op het belang van traditionele waarden. Leven in een dorp als tegengewicht voor het hectische, vaak eenzame leven dat vele mensen leiden in de wereld van vandaag… Eenvoud, familie, vrienden zijn de sleutelwoorden om gelukkig te zijn en van het leven te genieten.

“Peut-on convaincre au mépris de la vérité?” De voordracht van Paul de Spoelberg tracht hierop een antwoord te geven. Fake news is een gegeven van de 21e eeuw waaraan we regelmatig worden blootgesteld. Maar hoe gaan we ermee om? Er is geen nieuwe oplossing. Kritisch kijken naar berichtgeving en zich voldoende informeren is de boodschap.

Marie Daeninck is vurig in haar betoog “De parlementaire democratie in gevaar”. Zij vertrekt van de manifestaties van de gele hesjes, de klimaatactivisten, de Brexit… en vraagt iedereen om de reacties hierop te nuanceren. Dat zo’n grote groep mensen zonder legitieme stem zich duidelijk laat horen, is een reden om te luisteren eerder dan zich ertegen af te zetten. De parlementaire democratie is niet in gevaar, maar een referendum kan misschien soelaas bieden als men de juiste vragen stelt en rekening houdt met de moderne communicatiemiddelen.

De beweging “Altruïsme efficace” is velen niet bekend. Pierre Jacques overtuigt de toehoorders van een visie die anders omgaat met noden en aan liefdadigheid een andere betekenis geeft. Hij breekt een lans voor al diegenen die actie voeren voor een betere wereld, maar daarbij ook de efficiëntie van de beschikbare hulpmiddelen maximaliseren.

“De Toren van Babel: Archaïsche Mythe of Hedendaagse Realiteit?” Maarten Ulrix weet duidelijk waarover hij het heeft. In drie talen onderstreept hij het belang van taal om de toekomst van een kind in België veilig te stellen. Met voorbeelden uit de praktijk illustreert hij wat de gevolgen zijn van onvoldoende taalbeheersing. Taalonderricht verdient prioriteit. De onderdompeling in een taalbad is voor hem de oplossing bij uitstek.

“Peut-on vouloir le Mal?” Voor Gabriël Maroy is het experiment van Milgram de aanzet om mensen te doen nadenken over de betekenis van het Kwaad in de wereld. Mits de juiste omstandigheden kan men ieder mens zover brengen dat hij ‘kwaad’ doet. Maatschappelijk bestaan het Goede en het Kwade naast elkaar.

“Pleidooi voor de matigheid” is de titel van de voordracht van Maarten Hawinkel. De spreker slaagt erin om een stijlvol gematigd pleidooi te houden, waarin nochtans de vurigheid van zijn boodschap niet ontbreekt. Streven naar perfectie acht hij een stoornis die vaak tot excessen leidt, matigheid een deugd die een belangrijke bijdrage kan leveren aan de weg naar geluk, het doel van ieder mens.

Bruno Terlinden schaakt met woorden. “Echec et mat”, hij neemt een schaakspel met winnaar en verliezer als structuur om aan te tonen dat ‘falen’ niet noodzakelijk negatief is, maar juist de aanzet kan zijn tot positief en waardevol handelen. ‘Fail Fast, Learn Faster’, een gangbare ingesteldheid in de VS, zou in Europa beter moeten doordringen.

De voordracht “Een terugkeer naar de rede(lijkheid) in 2019” vormt de afsluiter van de avond. Margaux Dejonghe gebruikt de metafoor van schepen om de negatieve interactie tussen mensen te duiden. Zwijgen is een afdoend antwoord op agressie en onbegrip. De rede is als de veilige wal, waar golven en weersomstandigheden geen vat op krijgen.