Choix de langue
Partager sur LinkedIn Partager sur Google Bookmarks Partager sur Facebook Partager sur Twitter Partager par e-mail Imprimer
News News News News News News News News News News News News News News News News News News
Home Presentatie Activiteiten Agenda Publicaties Bestuur Geschiedenis Multimedia Steun Contact Links Hoe word je lid? Necrologie

Olivaint Genootschap van België

   Copyright 2011 - 2014 - Olivaint Genootschap van België  | Contact | Steun | Sitemap | Wettelijke vermeldingen |

Historische schets


Een blik in het verleden…


Père Pierre Olivaint, s.j. directeur de la Réunion des Jeunes GensDe wortels van het Olivaint Genootschap van België (O.G.B.) zijn terug te vinden in Frankrijk. In juli 1954 hebben enkele studenten kennis gemaakt met het Olivaint Genootschap van Parijs, die in 1852 gesticht werd onder de benaming “Réunion des Jeunes Gens”. Deze beweging had tot doel de studenten van verschillende faculteiten en universiteiten een bijkomende intellectuele vorming te geven op moreel en politiek vlak.


“La Conférence Olivaint de Paris” werd in 1875 opgericht, en krijgt dan de benaming “Réunion” of “Vergadering”. Initieel kwamen de meeste studenten uit de faculteiten Rechten en Politieke Wetenschappen, maar naarmate de jaren vorderden werden andere disciplines toegelaten. De stichter is Pater Pierre Olivaint, jezuïet, en tevens ook directeur van “Réunion des Jeunes Gens”. Hij is gestorven in mei 1871.


Tot voor de Tweede Wereldoorlog, had het Olivaint Genootschap tot doel een dieper en analyserend inzicht te geven in maatschappelijke verantwoordelijkheden aan hun studenten. De jonge volwassenen zouden daarna immers op hun beurt als politieke leiders of in bedrijfskaders ook verantwoording moeten opnemen en afleggen. Na WO II werd het Olivaint Genootschap gewijzigd in een vereniging van politieke vorming. Er werd geen onderscheid gemaakt tussen de intellectuele opleiding, geloof of opinies, noch van partijen noch van nationaliteiten. Aan de studenten werden mogelijkheden geboden hun competenties verder uit te bouwen in verschillende concrete domeinen Dit gebeurde door het aanleren van spreektechnieken (de kunst van een geanimeerde en boeiende toespraak te houden, de geschreven journalistiek,...). Deze opleiding heeft tot doel zich op vele vlakken voor te bereiden een politieke rol te spelen in diverse rangen van het lokale en/of nationale politieke leven.


Zie ook "Un cercle d'étudiants catholiques sous la Troisième République: la Conférence Olivaint, 1875-1940" door professor David COLON (Sciences Po - Parijs).


De stichting van het Olivaint Genootschap van België


In juli 1954 verbleven enkele Belgen in Parijs om deel te nemen aan de werkzaamheden van de “Conférence Olivaint de Paris”. Na de eerste kennismaking werd er gedurende 14 dagen een seminarie gehouden in Port-Cros. Onder de bescherming van hoge functionarissen van de Quai d’Orsay, hebben de jongeren van beide nationaliteiten zich totaal gestort in het overbrengen van de werkzaamheden waaronder de geschreven opinies, debatteren en discussieateliers.


Vol overtuiging en enthousiasme zijn onze landgenoten terug naar België gekeerd. Zij hadden zich intussen rekenschap gegeven van het unieke karakter en ervaring die zij intussen hadden opgedaan. Men zag de mogelijkheid om een gelijklopende beweging in België te stichten. De initiële impuls kwam van Pater Jezuïet Huvenne, die de drijfveer was van de “Conférence Olivaint de Paris”.Tijdens zijn bezoek in Brussel spoorde hij alle aanwezige deelnemers van Port-Cros aan om een groep samen te stellen waarvan de werkzaamheden tot doel hadden de jongeren de (politieke) knepen van het vak aan te leren.

Deze oproep is positief onthaald en men is tot actie overgegaan, zodat er op 7 november 1954 de Conférence Olivaint de Belgique opgericht werd. Dit gebeurde onder het voorzitterschap van Pater Jezuïet Georges Haumont.


De snelle ontwikkeling van het Olivaint Genootschap van België


De aanvang liep niet van een leien dak. De uittocht gebeurde initieel snel. Enkelen, die pas bij de vereniging aangesloten waren, stelden snel vast dat het politieke leven niet voor hen was weggelegd. De charmes van het eiland Port-Cros werden vergeten en gedoofd, de aantrekkingskracht was weg. Maar een “kern van doorzetters” hebben daarna hun sterke schouders onder het project gezet, tezamen met enkele “technische raadgevers” van het eerste uur (E. Debra – jurist; F. Behets-Wydemans – econoom), die nauwgezet actuele problemen bestudeerden: planning, sociale vragen, het marxisme,…


Vooral in het begin bracht de jonge vereniging vooral Brusselaars samen, die het genootschap de benaming “het Olivaint Genootschap van België” gaven.

Zij mikten aanvankelijk heel hoog en zeer ambitieus. Een interne en democratische structuur van studenten werd op touw gezet: “het Bureau” werd door de leden zelf gekozen, ondersteund door de technische raadgevers.


In juli 1955 vond de eerste verruiming plaats: twee studenten van Faculteiten “Notre Dame de Namur” kwamen zeer enthousiast terug van een Frans - Israëlische sessie, die gehouden werd in Port-Cros.

Zij werden vlug in de groep geïntegreerd en brachten tevens vrienden mee: nieuw en jong bloed werd binnengebracht. P. van Ypersele de Strihou, jurist en econoom, was de derde raadgever die het Genootschap in beweging bracht.


De activiteiten van het Olivaint Genootschap werden gedurende de daaropvolgende jaren strikter gevolgd: spreekoefeningen werden door een specialist bekritiseerd, essays en journalistieke teksten werden gecorrigeerd door een vierde raadgever (J. Naveau, doctor in de Rechten, en journalist). Verschillende “werkateliers” werden gevormd door leden die afkomstig waren uit dezelfde universiteit. De gerealiseerde werken werden in een voltallige vergadering voorgelegd aan deskundigen, die dan tot het debat overgingen.


In 1957 werden de voordrachten na de lunch ingevoerd, tijdens welke de actualiteitsvragen werden voorgelegd door prominenten uit de economische, politieke en sociale wereld… Daaruit vloeide een levendige discussie tussen de genodigde spreker en zijn auditorium.


In oktober 1957 verscheen voor de eerste maal het tijdschrift “Contact”. De bedoeling is elk lid op de hoogte te brengen van de gewone en buitengewone activiteiten van het Genootschap, en tevens ook journalistieke essays te publiceren. Verscheidene colloquia werden georganiseerd, in welke verschillende personaliteiten van diverse zuilen uiteenlopende opinies van actuele problemen naar voren brachten.


Sinds 1957 dringt het Olivaint Genootschap door in Vlaanderen. in het academische jaar 1957-1958 werd een werkgroep op touw gezet aan de Gentse Universiteit (UGent).


In 1958 vond het eerste “welsprekendsheidstornooi” plaats; de thema’s waren in het begin gerelateerd aan de jaarlijkse studiesessie, daarna werden er meer speeches gegeven over de binnenlandse politiek.


Het is ook in 1958, dat de studiesessies van het Olivaint Genootschap werden ingericht. De formule van de studiereis bestond uit het doorgronden van de actualiteiten, daarom nam elke student een thema onder zijn/ haar verantwoordelijkheid. Het Olivaint Genootschap organiseert in 1958 een studiereis naar Israël, en dit nadat enkelen hadden deelgenomen aan de sessies 1956 en 1957, die georganiseerd werden door “la Conférence Olivaint de Paris”.


In 1971, werd de vereniging meer gestructureerd en kwam naar buiten onder de rechtspersoon vzw.


Het Olivaint Genootschap zonder zijn stichter


Wanneer de stichter van het Genootschap, Pater Georges Haumont, in 1981 plotseling overleed, kende het O.G.B. moeilijke tijden: het verlies van een ware persoonlijkheid, het gebrek aan een doeltreffend secretariaat, de moeilijkheid van de instandhouding van een netwerk van de alumni, dat met de jaren steeds meer complexer werd, het voortbestaan van de werkzaamheden,…


Er werd een Raad van Bestuur door oud-leden opgericht, om die uitdagingen aan te nemen. Dank zij het energieke engagement van Jean-Jacques Masquelin, die het voorzitterschap op zich nam, kreeg het O.G.B. een evenwichtige vorm waarvan de activiteiten worden tot op heden nog voortgezet worden.


In 2005 werd  het 50ste verjaardag van het O.G.B. gevierd. Een colloquium werd in het Egmontpaleis georganiseerd samen met het Koninklijk Instituut voor Internationale Relaties of Egmont Instituut (cf. Links). Talrijke anciens en prestigieuze gasten, o.m. Prins Filip van België waren aanwezig (zie Foto’s). Programma / “Sécurité et défense de l'Europe” - Monsieur Armand De Decker, Ministre de la coopération au développement. / “The transatlantic relationship between the European Union and the United States - ready for a fresh start ?” - Professor Dr. Günter Burghardt, Former EU Ambassador to the United States. / “Notes d'intervention sur les relations transatlantiques” - Monsieur Philippe de Schoutheete, Ambassadeur honoraire.

De 30 september 2004 kreeg het O.G.B. de titel van Koninklijke Vereniging.

#top